Wat zou je doen als er ineens tien miljoen euro op je bankrekening staat? Koop je een auto, een huis, een speedboot, of zuip je dure champagne tot je er bij neervalt? En als dat geld verdwenen is, opgelost als sneeuw voor de zon? Dan huil je, net als Marco Borsato.
The Entertainment Group (TEG), het artiestenbureau waar Borsato vijftien jaar lang betrokken bij was, is dinsdag dan toch failliet verklaard. Het nieuws over de mogelijke ondergang beheerst nu al dagen het nieuws en constant zie ik het geëmotioneerde hoofd van de zanger paginagroot in de kranten staan. “Geen klap maar een mokerslag”, aldus de woorden van de artiest.
Emotie
Ikzelf voel daarentegen weinig emotie. Overal om mij heen raken mensen hun baan of bedrijf kwijt door de huidige economische crisis. Mensen zoals jij en ik die hard werken voor elke cent. Mensen die het met heel wat minder luxe moeten stellen. Waarom is het minder erg als zo iemand zijn baan verliest?
Dat beseft ook Borsato zich tijdens de persconferentie die hij woensdag in Paradiso gaf: “Sommige mensen hebben het veel slechter. Ik ben dus niet op zoek naar medelijden. Ik wil alleen dat er boven op TEG niet meer gedupeerden komen.”
Waarom smult de Nederlandse media dan zo van de ellende van Marco? Waarom genieten wij überhaupt zo van andermans leed? Jaloezie? Wraakzucht? Als ik het zo bekijk voel ik toch wel een beetje medelijden. Laat die man toch!
Pijn
Maar daar tegenover staat het zieligheidsoffensief dat Borsato momenteel voert ondanks zijn claim dat hij niet op zoek is naar medelijden. 'Gitzwarte dag', 'verdoofd van pijn en verdriet', het zijn niet de minste woorden.
Vijftien jaar werken aan TEG mag dan wel verloren zijn gegaan, het bedrijf 'Marco Borsato' is nog net zo levend als altijd. Met twee voor hem onbetaalde concerten betaalt hij iedereen die meewerkt aan Symphonica in Rosso. Tevens komt de nieuwe plaat vervroegd uit en veel mensen gaan die ongetwijfeld (uit medelijden?) aanschaffen. Nee, Marco Borsato is niet verloren. Het is slechts een tegenslag zoals elk mens in z'n leven dat ondervindt.
Door Kristiaan Asscheman
You have to register or login to comment