AMSTERDAM – De Nederlandse singer-songwriter Blaudzun bracht de afgelopen twee jaar veel van zijn tijd door aan de kust. Niet om naar schelpen te zoeken, maar naar inspiratie voor zijn liedjes. Hij vond daar onheilspellende gedachtes over de zee en de dood, wat leidde tot zijn tweede album Seadrift Soundmachine.
Met name Barcelona was een geliefde plek om te sleutelen aan de Blaudzun-nummers. Een voor de zanger inmiddels beproefd concept, want zijn titelloze debuutalbum is daar ook grotendeels geschreven. “Die sfeer pakt me. Het is een hele melancholische stad en tegelijkertijd bruist het enorm op creatief gebied”, legt Blaudzun uit, de alias van Johannes Sigmond.
Vanuit Park Güell met uitzicht op de zee of zittend op het strand, altijd heeft Blaudzun een boekje om te schrijven, een gitaar en opnameapparatuur bij zich. “Maar het komt ook voor dat ik me aan de Hollandse kust bevind, Delfzijl bijvoorbeeld.”
Storm
“Los van de mooie plaatjes en het zonnetje, heeft de zee altijd iets mystieks”, begint de folkmuzikant. “Eenmaal op de open zee is het toch een soort verlaten gebied. Dat geeft mij een angstig gevoel. Daarbij kan een rustige zee ineens omslaan in een storm en veranderen in het meest gevaarlijke dat er is. Het straalt dan enkel onheil uit: een ongrijpbaar levend wezen dat zijn eigen gang gaat. Die elementen intrigeren mij.”
Het eerste wat de muzikant opviel toen hij begon te werken aan zijn tweede album, was dat er al snel 'water' in de liedjes zat. “Ook de dood kwam snel om de hoek kijken. Dat was geen bewuste keuze, meer een gevolg van de ideeën (de zee .red) waarmee ik bezig was en de dingen die in mijn omgeving gebeurden.”
De dood betekent voor Blaudzun niet per se het sterven van je lichaam. “Bij het einde van een relatie of het kapotgaan van een vriendschap voel ik ook dood. Dat zie ik helaas constant om me heen.”
Kritisch
Een gemakkelijke bevalling was Seadrift Soundmachine allerminst. “Ik ben heel kritisch op mezelf. Ik zal pas een liedje aan iemand laten horen als het vrijwel af is. Het moet voor mezelf kloppen voordat iemand anders er wat over mag zeggen. Als het eenmaal klopt, dan vind ik het leuk als iemand het begrijpt, maar dan maakt het me ook niet uit als het een nare reactie oplevert.”
Door Kristiaan Asscheman
You have to register or login to comment