AMSTERDAM - Vraag The Raveonettes' Sune Rose Wagner (41) of hij zichzelf als artiest belangrijk vindt en hij begint geheid te briesen. Voor Wagner telt de muziek en niets anders. "Het boeit me niet wie of wat mensen zijn", aldus de Deen. "Ik wil helemaal niet weten wie Jack White is."
De bandgeschiedenis van The Raveonettes – 50's en 60's rock meets shoegaze – begint met een ontmoeting tussen Wagner en Sharin Foo (30) in Kopenhagen. Het duo besluit een band op te richten en boekt eind 2001 drie weken studiotijd voor de opname van de EP Whip It On (2002). Een jaar later verschijnt debuutalbum Chain Gang Of Love via Sony. Inmiddels in de band aanbeland bij album nummer vier, het afgelopen herfst verschenen In And Out Of Control.
Afkeer
The Raveonettes danken hun bestaan aan Wagner's afkeer van saaie muziek. Wagner: “Ik logeerde eens een maand bij een vriend. Elke avond zagen we een show en alle muziek die ik hoorde was echt fucking saaie troep. Dus ik maakte een lijstje met alle bands die ik goed vond, van The B-52's, Beastie Boys en NWA tot Buddy Holly, Ritchie Valens en The Everly Brothers.”
Doel was om een band te creëren die al deze invloeden samenbracht. “Dat zou nog eens een geweldige band zijn en dát is wat The Raveonettes uiteindelijk werd”, aldus Wagner. “Op dat moment was er niets dat klonk zoals wij klonken, terwijl er naar mijn mening wel behoefte was aan een band met wat meer attitude.”
Liedje
Het immense belang dat Wagner aan 'het liedje' hecht, klinkt door in alles wat hij zegt; het maakt voor hem niet uit wie een song gemaakt heeft, zolang het maar een goede song is. Wagner: “Als de Backstreet Boys een goed nummer maken, geniet ik ervan. En als Slayer een killer song maakt – en dat hebben ze al vaak gedaan – geniet ik daar ook van.”
Wagner is niet geïnteresseerd in de mens achter de muziek. Hij houdt dan wel van de muziek die Jack White maakt, maar verder hoeft hij niets van hem te weten. Logischerwijs vindt Wagner zichzelf totaal onbelangrijk. “Ik ben op geen enkele manier belangrijk. Ik maak muziek die voor sommige mensen en mezelf belangrijk is, dát is wat telt.”
Songstructuren
Het is geen geheim dat de 50's en 60's een belangrijke inspiratiebron zijn voor het Deense rockduo. Wagner voelt zich thuis bij de simpele songstructuren die de muziek uit dat tijdperk kenmerken. Die duidelijke voorliefde voor 'oude' muziek brengt wel met zich mee dat mensen The Raveonettes als 'retro' bestempelen. Tot ergernis van een toch al niet erg opgewekte Wagner: “Wij nemen onze muziek op met computers. Ik lees computermagazines! Daar is niets 60's of 50's aan, hoor.”
Tom Springveld
You have to register or login to comment